Terug in Japan: stage in Nagasaki

Ik ben inmiddels ongeveer een week in Japan en heb al veel meegemaakt hier. Op verzoek zal ik mijn best doen om tijdens mijn stage een weblog bij te houden!

Sinds onze aankomst in Nagasaki zijn we erg druk geweest. We waren nog net op tijd in Japan om de kersenbloesem te zien, die dit jaar erg vroeg bloeide en inmiddels in dit deel van het land helaas alweer van de bomen is gevallen.

Op het station van Nagasaki werden we ontvangen door onze baas en een tv-ploeg, die onze aankomst en de eerste werkdag op kantoor wilde vastleggen. Tijdens de eerste week zijn we voorgesteld aan iedereen in het museum en hebben visitekaartjes gemaakt. Die zijn erg belangrijk hier; na een week in Japan zijn ze alweer bijna op en mijn opbergboekje is al bijna vol. Ook hebben we een uitgebreide rondleiding op het stadhuis gekregen, waar het Dejima-museum deel van uitmaakt. We mochten zelfs thee drinken met de burgermeester van Nagasaki, en wederom waren er mensen van de televisie en de krant aanwezig om onze ontmoeting te filmen.

We lopen de komende maanden stage bij het museum vanDejima,om precies te zijn bij de Dejima Restoration Office. Sommigen van jullie kennen Dejima misschien van de roman van David Mitchell (“De niet verhoorde gebeden van Jacob de Zoet”), maar voor diegenen die er nog niet mee bekend zijn zal ik een korte uitleg geven.

Japan was van 1639 tot 1853 afgesloten van de buitenwereld; Japanners mochten het land niet verlaten en buitenlanders mochten het land niet binnen. Een uitzondering op deze wetgeving was de handelspost Dejima, gelegen op een kunstmatig eiland aan de kust van Nagasaki. Hier waren de Nederlanders de enigen die in deze tweehonderd jaar met Japan handel dreven (op een Chinese handelspost in Nagasaki na). Dejima is hierdoor een symbool voor de lange relatie die Japan met Nederland heeft. Om dit bijzondere stukje geschiedenis te bewaren voert de Dejima Restoration Office werkzaamheden uit, zoals opgravingen en reconstructies van de gebouwen op het eiland.

Ook in het weekend werden we aan het werk gezet. Gelukkig was dit vooral in de vorm van een rondleiding in het museum en op de berg Inasa. Bovenop de berg hebben we genoten van de zon en het uitzicht, terwijl we uitleg kregen over de geschiedenis van Nagasaki en omgeving.

Verder heb ik de Nederlandse uitwisselingsstudenten uit Leiden ontmoet. Het was leuk om het studentenhuis waar ik een jaar heb gewoond weer te zien. We hebben samen een kattencafe bezocht, sushi gegeten en karaoke gedaan. Ik ben blij dat er ook dit jaar weer zulke leuke mensen in Nagasaki zijn!

Het voelt vreemd om na zo lang weer in Nagasaki te zijn. Het is verrassend hoe weinig er hier is veranderd, het voelt net alsof ik nooit weg ben geweest. Toch is het ook heel anders dan vorige keer; toen was ik hier voor studie, en nu voor een stage. Het is een heel andere ervaring om elke ochtend in pak op de volle tram stappen naar kantoor en de hele dag werken als deel van een Japans team, dan om als student op de campus van Nagasaki colleges te volgen. Ik ben benieuwd wat ik nog allemaal op me af zal krijgen in de komende periode, maar ik weet zeker dat ook mijn tijd als stagaire hier een waardevolle herinnering zal worden.

De laatste maand in Japan: augustus

Begin augustus hebben we met dezelfde groep afgesproken waarmee we de allereerste keer naar Ioujima zijn geweest. We zijn nog een keer naar het eiland gegaan om daar te barbecuen en in de zee te zwemmen. Het was jammer dat we afscheid moesten nemen, maar wel een hele leuke afsluiting van het jaar met onze vrienden.

De volgende dag zijn we naar een uitvoering van Romeo & Juliet geweest door de musicalgroep Takarazuka. Het bijzondere aan die groep is dat alle rollen door vrouwen worden gespeeld. Een raar idee, Julia & Julia, maar er wordt zo goed gezongen en gespeeld dat je na tien minuten al niet meer door hebt dat je naar vrouwen kijkt.

Verder heb ik de kans genomen om het eiland nog iets meer te verkennen. Ik ben naar het oosten gegaan om Yufuin en Beppu te bezoeken. Deze regio staat bekend om de warmwaterbronnen, "de acht hellen van Beppu". Je kan wandelend alle bronnen bezoeken en elke bron heeft een kenmerk, zoals bronnen met felblauw water, bloedrood water, een geiser, enz. Verder heb je de gelegenheid om water te drinken uit zo'n bron, eieren te eten gekookt in dat water, of pudding gemaakt van diezelfde eieren.

Hierna heb ik een oud badhuis bezocht dat al sinds het einde van de 19e eeuw bestaat. Je kan je hier laten ingraven in het zand, en daarna van het extreem hete bad genieten. 's Avonds was er nog een groot vuurwerkfestival in de haven.

De laatste dag ben ik naar de Koko-no-e loopbrug geweest, een 173 meter hoge en 390 meter lange kabelbrug. Die brug is over een dal tussen twee bergen gespannen, en als je erover heen loopt kan je het landschap prachtig zien. Als je de brug oversteekt loop je langs twee watervallen en over een rivier heen, maar omdat de brug aan kabels hangt is beweegt hij vrij veel in de wind, en is het een redelijke opgave om de brug over te steken zonder misselijk te worden.

Verder ben ik nog naar Gunkanjima geweest, een eiland dat vijftien kilometer van de kust ligt. Tot de jaren '70 vond hier mijnbouw plaats, maar hierna is het leeg komen te staan. Je kan met een veerboot naar het eiland en rondlopen tussen de verlaten gebouwen.

Uiteindelijk zijn we naar Tokyo gevlogen om de volgende dag naar Nederland terug te keren. Ik ben nu een week terug, en een beetje bijgekomen van de jetlag en de cultuurshock. Het is raar om na zo lang weer in Nederland te zijn, maar ook leuk om alle vertrouwde dingen weer om je heen te hebben. Ik heb het afgelopen jaar enorm genoten, maar het voelt ook fijn om weer terug te zijn.

De laatste maanden in Japan: Juli

Ik ben inmiddels een week terug in Nederland en ik heb de laatste maanden mijn weblog een beetje verwaarloosd, dus voor de volledigheid zal ik hier toch nog een verslag brengen van het slot van mijn verblijf in Japan.

Ik heb in juli de kans genomen om veel leuke plaatsen in Nagasaki nog eens te bezoeken, zoals de Inasa berg waarvandaan je een geweldig uitzicht hebt, Glover garden en het vredespark. Verder heb ik wat nieuwe plaatsen verkend, zoals de Nabekanmuri berg, de Urakami kathedraal en de Megami brug. Die laatste brug is misschien bekend bij mensen die 'Wie is de Mol?' hebben gekeken, dat was die enorme brug waarvan in de eerste aflevering de peilers bestegen werden.

Verder ben ik naar Kagoshima geweest, in het zuiden van het eiland Kyushu. We hebben daar de beroemde Senganentuinen bezocht, waarvandaan je uitzicht hebt op het vulkaaneiland Sakurajima.

De volgende dag zijn we naar de Kirishima schrijn geweest, een beroemde oude schrijn in een vrij afgelegen gebied. Volgens de mythologie is hier de god Ninigi no Mikoto uit de hemel neergedaald om over de aarde te heersen.

Verder staat er een bijzonder mooie 800 honderd jaar oude Japanse ceder.

's Avonds zijn we naar Sakurajima geweest om de vulkaan te bekijken. Het was een flinke wandeling, maar dan heb je een geweldig uitzicht op deze nog actieve vulkaan, waar zelfs tijdens ons bezoek rook uit bleef opstijgen.

De volgende dag was het vreselijk warm, dus hoewel we eerst het Shiroyama park hebben bezocht voor een mooi uitzicht over de stad, zijn we uiteindelijk naar het aquarium gevlucht voor verkoeling. Het leuke aan aquaria in Japan is dat er heel ander vissen zwemmen dan bij ons, zoals deze rare beesten.

Het zit er al bijna op!

Nog even en mijn jaar in Japan is alweer voorbij! Hoewel ik jullie in Nederland allemaal erg mis, is het ook moeilijk om hier weg te gaan.. Nog even genieten dus - voor zover dat lukt met het weer hier (het regenseizoen is in volle gang, en het is zo warm en vochtig dat je bril beslaat als je vanuit de airco naar buiten gaat).

Na Golden Week ben ik opnieuw naar Fukuoka geweest voor een concert van Hamasaki Ayumi. Het was weer een geweldige avond, nog beter dan vorige keer!


Ik ben sinds het tweede semester actief in de Nagasaki University Foreign Student Association, die activiteiten voor uitwisselingsstudenten organiseert. Eind juli hebben we een festival, en de voorbereidingen daarvoor zijn nu in volle gang. Verder geniet ik zoveel mogelijk van de tijd die ik hier nog met mijn vrienden door kan brengen.

Ik ben begin deze maand naar Huis ten Bosch geweest, een themapark in Sasebo vol replica's van beroemde Nederlandse gebouwen (de Domtoren, kasteel Nijenrode, Kinderdijk, en natuurlijk het paleis waar het park naar vernoemd is). Het ziet er echt exact uit als Nederland, en na zo lang in Japan te zijn is dat een bijzonder gevoel. Je waant je op een gegeven moment echt in Nederland, maar dan met bergen.

Verder zijn we met de Nederlanders op bezoek geweest bij een junior high school. Het was een leuke ervaring, maar we stonden wel enorm in de belangstelling. Kinderen van die leeftijd zijn sowieso erg fanatiek in het op straat buitenlanders nastaren, nawijzen of hun Engels op je uitoefenen, dus als je in zo'n school rondloopt ben je echt een attractie. Maar het is natuurlijk allemaal goed bedoeld, en de leerlingen waren enorm enthousiast, dus je kan het ze niet kwalijk nemen.

Hier in Nagasaki volgen we het WK ook, en natuurlijk steunen we Nederland. De wedstrijd tegen Japan was een groot feest, we zijn met een groep naar een bar geweest om de wedstrijd te zien. Hopelijk houdt ons team het nog wat langer vol..

Afgelopen weekend was er een internationaal evenement waar Natascha, Renee en ik aan deelnamen. We hebben op verzoek van de organisatie ons dansje van het feest in december weer herhaald, maar bovenal hebben we meegedaan aan een kimonoshow. We hadden afgelopen maand al een paar keer geoefend, want het valt niet mee om in een kimono te lopen! Het kost al ruim een half uur om door drie tot vier professionals aangekleed te worden, en daarna moet je bedenken hoe je je elegant kan voortbewegen terwijl je zo strak ingesnoerd bent dat je amper ruimte hebt om te bewegen. Maar het was wel een geweldige ervaring!

Hanami, nieuw schooljaar, Golden Week

Toen mijn ouders terug naar Nederland vlogen was de voorjaarsvakantie bijna voorbij. Ik heb met vrienden nog een dag aan hanami besteed, het bekijken van de kersenbloesem. In Japan is de komst van de kersenbloesem in de lente iets wat veel mensen bezig houdt. Als de bomen in bloei staan gaan mensen naar een park om onder de bomen te picknicken en te drinken. We hebben een park in Nagasaki opgezocht en hebben daar aan de hanami meegedaan. Het was eind maart nog wel koud, maar erg gezellig.

Het nieuwe schooljaar in Japan begint in april, niet zoals bij ons in de herfst. Alle nieuwe eerstejaars beginnen nu op de universiteit, dus hebben de clubs veel promotieactiviteiten. Ik ben daar ook eens gaan kijken en heb overwogen bij het orkest te gaan, maar ik kan me toch niet helemaal vinden in zo'n fanatieke club die drie tot vijf keer per week oefent.

Wel heb ik de laatste tijd een interessant bijbaantje gehad hier. Het ging om een eenmalige klus bij de Peace Memorial Hall in Nagasaki. Voor een tentoonstelling over de atoombom moesten interviews met overlevenden van het bombardement nagesynchroniseerd worden, en bij de opnames heb ik getolkt voor de Japanse staf.

Tenslotte was het afgelopen week Golden Week. Dat is een reeks van nationale feestdagen, waardoor we bijna een week aan één stuk vrij hadden. We hebben die week besteed aan het maken van dagtrips.

We zijn weer naar Ioujima geweest, en het weer was net zo mooi als op een Nederlandse zomerdag, dus heb ik van de kans gebruik gemaakt om in de zee te zwemmen (totdat er een kwal kwam opdagen, en we ons op het strand hebben teruggetrokken).

Maandag zijn we naar Fukuoka geweest, naar een park dat aan de zee ligt. Er waren daar veel bloemen te bewonderen, en we hebben een kleine dierentuin bezocht.

De dag daarna hebben we Saga bezocht, om een park aan de voet van een berg te bezoeken. De bloemen waren al deels uitgebloeid, maar het was er nog steeds erg mooi.

Daarna zijn we naar Sasebo gegaan, een stad die vooral bekend staat om de Amerikaanse marinebasis en de hamburgers. Sasebo neemt zijn burgers erg serieus. Door de hele stad zijn burgertenten verspreid, dus hebben we bij het station naar het bekendste restaurant geïnformeerd. Bij aankomst bleek het zo populair dat de wachtrij voor een bestelling anderhalf uur was. Omdat we toch wilden weten wat er nu zo bijzonder was aan deze burgers hebben we geduldig gewacht, en het was inderdaad de lekkerste burger die ik ooit heb gehad.

De laatste dag van Golden Week zijn we weer naar Fukuoka geweest, waar we naar een tentoonstelling over Sican zijn geweest.

De colleges zijn nu weer begonnen. Nog een paar maanden en het zit er alweer op! Het is een raar idee dat we straks weer terug gaan naar Nederland, en ik bereid me voor op een cultuurshock.

Vakantie met mijn ouders: Kansai

Maandag zijn we met de shinkansen doorgereisd naar Osaka en de volgende dag hebben we Kyoto bezocht. We hebben veel beroemde tempels gezien, waaronder Toji en Sanjusangendo. Daarna zijn we naar Gion en Pontocho zijn geweest.

De dag daarop zijn we bij de Ginkakuji geweest, die ik vorige keer dat ik in Kyoto was nog niet had gezien. Vooral de tuin is erg indrukwekkend. Ook hebben we daar de Filosofenwandeling gelopen.

Daarna zijn we naar de Kiyomizu tempel geweest, die in de lente ook 's avonds te bezoeken is. Vanuit de tempel heb je een mooi uitzicht over Kyoto en ook bij nacht is dat erg indrukwekkend.

Donderdag hebben we de Fushimi Inari schrijn en het Nijo kasteel bezocht.

Vrijdag hebben we in Osaka een sumotoernooi bijgewoond. Het was een hele leuke ervaring, ik had niet gedacht dat ik de sport zo interessant zou gaan vinden.

Zaterdag zijn we een dagje naar Kobe geweest, waar we in de Chinatown allerlei bijzondere gerechten hebben geprobeerd, zoals de varkenspoot op deze foto. Daarna hebben we een aantal historische Westerse huizen bezocht. Ze waren erg sfeervol, maar één bleek tegenwoordig door Starbucks te worden gebruikt.

De volgende dag zijn we terug naar Nagasaki gegaan. Maandag hebben we allerlei plaatsen die met de atoombom te maken hebben bezocht; de Sanno schrijn, de herdenkingshal, het atoombommuseum, het hypocentrum en het vredespark.

De resterende dagen hebben we allerlei beroemde plaatsen in Nagasaki bezocht, zoals Dejima en Chinatown bezocht. Op de laatste dag hebben we Glover Garden bezocht en gelukkig was het mooi weer om daar te wandelen. Toen we bij de Hollander helling kwamen ging het regenen, dus hadden we een excuus om in één van de Westerse huizen naar binnen te gaan en koffie te drinken. Uiteindelijk zijn we ook nog bij de Confuciusschrijn geweest, die ik nog niet eerder had gezien. Het was heel mooi en het museum is erg interessant! 's Avonds hebben we afscheid genomen. Het waren hele leuke weken! Het was wel wennen dat ik de enige ben die Japans spreekt, maar het was heel leuk om te tolken en mijn ouders vanalles hier te laten zien.

Vakantie met mijn ouders: Tokyo

De voorjaarsvakantie zit er alweer op! Begin maart ben ik naar Tokyo gevlogen om mijn ouders te ontmoeten. Het was natuurlijk heel erg leuk om elkaar na zo'n lange tijd weer te zien. We hebben de Sensoji tempel en Nakamisedori in Asakusa bezocht. Daarna zijn we naar Kappabashi geweest, een straat waar veel keukengerei en plastic eten wordt verkocht. Dat plastic eten wordt hier gebruikt in de etalages van restaurants, zodat je voordat je naar binnen gaat precies kan zien wat er wordt geserveerd.

Dinsdag zijn we naar het Tokyo National Museum in het Ueno park geweest. Dat is een groot museum waar je een selectie van Japanse kunst door de jaren heen kan bekijken. Daarna hebben we Akihabara bezocht, waar we een paar indrukwekkende electronicawinkels hebben gezien.

De volgende dag zijn we weer naar Shibuya geweest om koffie te drinken in de Starbucks die aan de drukke oversteekplaats ligt om naar de menigte op straat te kijken. Daarna zijn we naar de wolkenkrabberwijk in Shinjuku geweest waar het Tokyo Metropolitan Government Building staat. Dit keer heb ik het uitzicht bij dag bekeken, en wederom was het erg indrukwekkend. Na afloop zijn we door Kabukicho gewandeld en zijn veel hosts tegengekomen.

Donderdag zijn we een dagje naar Kamakura gegaan. Daar zijn veel indrukwekkende tempels en schrijnen te zien, maar de bekendste attractie is het enorme boeddhabeeld dat er staat. Ook hebben we vanuit een tempelcomplex Mount Fuji kunnen zien.

De dag daarna hebben we het Edo Tokyo museum bezocht, dat informatie geeft over de geschiedenis van Tokyo (dat vroeger Edo heette). Daarna hebben we gepoogd het keizerlijk paleis te bezoeken, maar de tuinen waren gesloten, dus zijn we uiteindelijk naar Akihabara geweest en hebben daar een maid cafe bezocht.

Zaterdag zijn we naar Hakone geweest, maar helaas was het te bewolkt om Mount Fuji te kunnen zien.

Zondag hebben we Harajuku bezocht. Ik had vaak gehoord dat op zondag jongeren gekleed in straatmode op de Harajukubrug te vinden zijn, maar we zagen vooral veel toeristen, en een paar verkleedde mensen waarvan we vermoedden dat ze weleens betaald zouden kunnen worden om toeristen te trekken. Daarna zijn we doorgelopen naar de Meijischrijn, waar we die dag veel bruidsparen aantroffen. Tenslotte zijn we naar Ginza gegaan, waar sommige wegen zondag worden afgesloten voor winkelende voetgangers.